اختلال پانیک (هراس)

اختلال پانیک (هراس)

حمله حاد شدید اضطراب همراه با احساس مرگ قریب الوقوع را اختلال پانیک (وحشت زدگی) می نامند. مشخصه آن حملات و دوره های مجزای ترس شدید هستند و فراوانی بروز آنها از چند حمله در یک روز تا صرفا تعداد انگشت شماری حمله در یک سال فرق می کند.

شیوع این اختلال 5.5-3 درصد گزارش شده است. زن ها دو تا سه برابر مردها ممکن است مبتلا شوند.

در جوانان بیشتر رخ می دهد و میانگین سنی تظاهر آن حدود 25 سالگی است. تقریبا یک سوم این بیماران به افسردگی اساسی دچار هستند و تا 30 درصد آنها از اختلال وسواسی- اجباری رنج می برند.

خطر اختلال پانیک در بستگان درجه اول بیماران 8-4 برابر سایرین است.

 

علایم بیماری

علایم حمله معمولا در عرض 10 دقیقه به سرعت تشدید می شود، علایم عمده عبارتست از ترس مفرط و احساس قریب الوقوع بودن مرگ و نابودی. بیمار اغلب نمی تواند علت ترس خود را بیان کند.

نشانه های جسمی: افزایش ضربان قلب، طپش قلب، تنگی نفس، تعریق، گز گز شدن انگشتان، حمله معمولا 30-20 دقیقه طول می کشد.

بسیاری از بیماران در حین حمله نگران مرگ بدلیل مشکل قلبی یا تنفسی هستند.

 

سیر و پیش آگهی

این اختلال اغلب در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود

این اختلال در کل اختلالی مزمن است اما سیر آن در بیماران مختلف متفاوت است.

حدود 40-30 درصد بیماران در پی گیری دراز مدت بی علامت می شوند.

حدود 50 درصد علایم مختلفی دارند که تاثیر زیادی بر زندگی ندارد.

حدود 20-10 درصد بطور طولانی مدت علایم قابل توجهی خواهند داشت.

درمان

دارودرمانی و درمان شناختی رفتاری درمان اصلی هستند

استفاده از بیوفیدبک نیز می تواند کمک کننده باشد.